Het is zomer. Mooi weer, de vakantie op komst. De Pyreneeën dit jaar en stiekem denk ik ook al een beetje aan volgend jaar. Dan wil ik weer een echt bijzondere reis maken. Ik heb al leuke dingen gezien. Wandelen op de Lofoten, Spitsbergen, Faroeër Eilanden. Of misschien wel Mexico, Chili of Patagonië.
Mijmerend over al die mooie bestemmingen stap ik op de fiets. Een mooi tochtje dwars door het Groene hart. Rust, stilte (alleen dierengeluiden), wilgen, weilanden en water. En ik vraag mij af wanneer ik precies ben vergeten hoe mooi het dicht bij huis is. Tijdens eindeloze uren in de file? Bij terugkomst van al die verre en minder verre oorden waar het gras altijd groener lijkt? Dichtslibbend in de drukke, vieze stad?
Hoe dan ook. Ik kwam terug van mijn fietstocht, nog steeds mijmerend. Over ons platte, kleine maar soms zo mooie kikkerlandje.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten